U bent hier: 

NIEUWSNIEUWS

Vijftig jaar al bouwt de Vlaamse pater Albert Bolle letterlijk en figuurlijk aan een betere wereld voor zijn Tanzaniaanse dorpsgenoten. En vijftig jaar lang sukkelde hij week na week met autopech. Tot november 2010. Want op 5 september vertrokken twee kernleden van vzw Bollé Bollé naar Tanzania. Mét auto.

15.000km, 15 landen, 2 mensen, 1 doel: Igunga. Welkom op deze website waarop je alle info terugvindt over het plan, de auto, de crew, de reis en vooral: de aankomst.

Als je de halve wereld afrijdt, kan je maar beter een deftige gps op zak hebben. Precies daarom hebben Bram en Francis een Garmin Oregon 450 aan boord. Het leuke aan dit toestel is dat je het ook kan gebruiken om je eigen routes te tracken. We kregen begin deze week alle tracks van de eerste 16 dagen en hebben die nu op een kaartje gezet. Zo kan je (letterlijk!) meter per meter het gevolgde traject bekijken. We hebben op de kaart ook de exacte slaapplaatsen aangestipt.

Het resultaat? Dat zie je onder De uitvoering > Onderweg of hieronder:

Toegevoegd op 23 september 2010 17u35 door To | 0 reacties | reactie toevoegen

Bram en Francis stellen het nog steeds prima. Dinsdag bleven ze een dagje in Amman (Jordanië) om er de olie van hun Landrover te verversen. Gisterenochtend zijn ze daar vertrokken in mindere omstandigheden ("grijs weer en even een zandstormpje gehad"), maar gisterenavond was het er alweer helder weer. Via de Koningsroute reden ze langs Madaba en Kerak om uiteindelijk in Petra te belandden.

Vandaag zou het duo eerst het werelderfgoed in Petra bezoeken en dan doorrijden naar Aqaba. Vrijdag nemen ze dan een ferry over de Golf van Aqaba (uitloper van de Rode Zee) om via Nuweiba het Egyptische schiereiland Sinaï te bereiken. Africa, here we come!

Toegevoegd op 23 september 2010 11u23 door To | 1 reacties | reactie toevoegen

Een doorsnee Belg maakt zelfs in tijden van regeringscrisis in geen 5 jaar mee wat Bram en Francis op amper veertien dagen beleefden. Dankzij een nieuw weekverslag en maar liefst 131 foto's van Turkije, Syrië en Jordanië kunnen ook wij weer volop meegenieten van dit meer dan geweldig avontuur.

Intussen zijn onze twee heren in Amman (de hoofdstad van Jordanië) belandt. Via een contact van Francis slapen ze er vannacht bij een man die trucks vanuit België naar Saoedi-Arabië verhandelt. Wellicht zullen ze er ook morgen nog even blijven zodat ze de motorolie een onderhoudsbeurt kunnen geven; de laatste verversing was immers al 18.000km geleden en in Jordanië gaat zoiets nu eenmaal vlotter dan in Afrika. Nadien rijden ze dwars door Jordanië om via Al Hasa en Ma'an de golf van Aqaba te bereiken.

Intussen kregen we ook de exacte tracks van de route die ze tot nu toe gevolgd hebben. We zetten ze zo snel mogelijk via een kaartje op deze website!

Toegevoegd op 20 september 2010 22u04 door To | 1 reacties | reactie toevoegen

Zondag 12 september, 09u16. Na een nacht met behoorlijk wat wind op de top van de berg waar we met onze Landrover geslapen hebben, trekt de hemel plotseling helemaal dicht. Terwijl we de laatste happen Cruesli naar binnenspelen, zien we in de verte de eerste bliksemflitsen. Dan maar onze koffie in onze living/laadruimte opslurpen. Een tiental minuten later davert de grond onder onze voeten. Misschien was het toch niet zó verstandig om bovenop de berg te willen gaan staan. En dan gebeurt het: na een week van complete onthouding, voelt Francis plotsklaps de niet de onderdrukken nood aan een groot wc-bezoek in zich opborrelen. Mijn vraag of het niet even kan wachten, wordt met negatief geknik weg geschud. “Niks aan te doen, dan maar in de regen,” antwoordt hij. Terwijl hij de deur opent, scheurt een bliksemflits zich even verder een weg naar de aarde. Geen halve seconde later, krijgen we een dolby surround gedonder te verwerken alsof iemand een halve ton vuurwerk in onze auto heeft ontstoken. Maar wachten is geen optie meer, dus gewapend met een rolletje wc-papier verlaat Francis onze Landrover. In een poging om wat beschutting te vinden, hurkt hij zich vlak tegen de auto neer. Tien minuten later, stapt hij duidelijk opgelucht en enigszins doorweekt opnieuw de auto in. “Er is nog hoop in het leven,” glimlacht hij. “En sinds vandaag kunnen ze in Kumburgaz ook Havanna-sigaren bewonderen!”.

Zondag 12 september, 19u28. Met het nodige geclaxoneer en gemanoevreer zijn we deze middag tot in het centrum van Istanbul geraakt. Helaas regent het en hebben we ons bezoek tot hiertoe dus beperkt tot het opzoeken van een internetcafé en restaurantje. Omdat het toch wat jammer zou zijn om Istanbul te moeten verlaten zonder een glimp op te vangen van de belangrijkste gebouwen, beslissen we om op zoek te gaan naar een goedkoop hotelletje. Alleen: ook onze Landrover moet dan ergens de nacht kunnen doorbrengen. De zoektocht naar een parkeerplaats die én hoog genoeg én groot genoeg én liefst geen vijf lichtjaar van ons hotel verwijderd is, lijkt in een stad met 19 miljoen inwoners een onbegonnen zaak. Uiteindelijk duurt het meer dan 2 uur vooraleer we een plekje gevonden hebben. Moe gezocht en gereden ploffen we ons neer in een “echt” bed. Zalig!

Maandag 13 september, 11u27. Voor het eerst staat er culturele uitstap op ons programma. En wat voor één: de Blauwe Moskee van Istanbul. Vanop een afstand lijkt deze moskee veeleer op een stuk decor van één of ander sprookjesbos in de Efteling, maar met zijn zes minaretten is dit artefact van de Moslimcultuur de tweede grootste moskee ter wereld. Nadat we onze schoenen hebben uitgedaan, worden we binnenin omvergeblazen door een gigantisch blauwe koepel die ondersteund wordt door 4 zware pilaren van maar liefst vijf meter diameter. Indrukwekkend. Even later wandelen we ook nog langs de Grand Bazaar. Het concept: enkele honderden kraampjes en winkeltjes gecombineerd met een paar tienduizend mensen. Één ding is zeker: niet alleen in Borgerhout of Runkst wonen véél Turken!

Maandag 13 september, 14u22. Met het oversteken van de brug over de Bosporus, verlaten we het Europese continent. Onder een straalblauwe hemel verwelkomen we het 2de werelddeel van onze reis. Asia, here we come!

Toegevoegd op 20 september 2010 20u24 door Bram | 6 reacties | reactie toevoegen

Twee weken na hun vertrek proberen Bram en Francis vandaag het tiende land op hun route te bereiken: Jordanië. Nadat ze donderdag een eerste geweldige Arabische ervaring opdeden in Bab al Hawa (op 7km van de Turkse grens), reden ze op vrijdag door naar een fantastische plek in de woestijn, vlak bij Palmyra. Gisteren hebben ze daar de Unesco-site bezocht, waarna ze doorreden naar hoofdstad Dimashq (Damascus), om er een kort bezoekje aan te brengen.

Hun rit eindigde gisteren in As-Sanamayn, een stad op 80km van de Jordaanse grens. Als alles meezit, kunnen ze vandaag de grens over, waarna de rest van de dag als rustdag wordt voorzien. Morgen zullen ze dan de hoofdstad Amman bereiken. Je mag van hen dan een tweede weekverslag en nieuwe foto's verwachten.

Toegevoegd op 19 september 2010 12u17 door To | 1 reacties | reactie toevoegen

Gedaan met Europa, onze crew zit intussen in het Midden-Oosten. Woensdagavond bereikten Bram en Francis de Zuid-Turkse stad İskenderun. Gisteren reden ze door naar Reyhanli en verzamelden ze na ruim drie uur aanschuiven en stempels verzamelen de nodige papieren om de grens met Syrië over te steken. Daarmee zijn ze de eerste moeilijke grenspost gepasseerd.

Waar beide heren gisterenavond geslapen hebben is ons niet duidelijk, maar een fantastische avond werd het blijkbaar wel. We citeren: "Net een fantastische avond achter de rug bij een Syrische familie die we toevallig zijn tegengekomen. Samen op de grond uit 1 schaal gegeten en koffie uit hetzelfde kopje gedronken... geweldig! En zo gastvrij: onvergetelijk!". Ze doorkruisen nu het land van noord naar zuid via Homs en Dimashq (Damascus). Met temperaturen rond 35°C is het in elk geval prima vertoeven.

Toegevoegd op 17 september 2010 10u47 door To | 1 reacties | reactie toevoegen

Bram en Francis stellen het nog steeds uitstekend. Het weer in Turkije is prachtig en het belooft in Syrië met 36°C alleen nog beter te worden. Nadat de crew vrijdagavond in Edirne (grens Bulgarije-Turkije) overnachtte (of dat toch poogde te doen), deden ze het dit weekend wat rustiger aan. Zaterdagavond sliepen ze in Kumburgaz (Silivri) op een idyllisch plekje met zicht op zee. Zondag reden ze door naar Istanbul waar ze in een prima hotelletje eindelijk nog eens konden douchen. Na een blitzbezoek aan Istanbul op maandag reden de twee door naar Ogulbey, ten zuiden van Ankara.

Intussen is de Landrover aangekomen in Nevsehir. Normaal gezien zullen Bram en Francis morgen de grens met Syrië bereiken., waarmee het eenvoudigste stuk van de reis er op zit. Op hun teller staat intussen 3.937km: bijna 4.000km zonder autoproblemen... Op naar de 5.000!

Voor wie de route eens op een kaart wil zien:

Toegevoegd op 14 september 2010 22u23 door To | 1 reacties | reactie toevoegen

Eén week na hun vertrek zijn Bram en Francis in Istanbul belandt. Met 8 landen op 7 dagen werd het alvast een onvergetelijke start. Behalve de eerste foto's (België - Turkije) kan je ook op de website nu ook het eerste weekverslag lezen. Veel lees- en kijkplezier!

Toegevoegd op 12 september 2010 18u12 door To | 2 reacties | reactie toevoegen

Zaterdag 04 september, 23u08. Nadat mijn moeder voor de zesde keer komt zeggen dat het eten nu echt wel gereed is, loop ik snel naar binnen. Mijn (schoon)broers en dito zussen, die de voorbije dagen hebben bewezen dat het ombouwen van een Landrover een prima familie-activiteit kan zijn, zitten wat verweesd aan tafel. Wat een gezellige avond en laatste avondmaal had moeten worden, zal beperkt worden tot het innemen van hoogst noodzakelijke voedsel om vervolgens zo snel mogelijk te kunnen verder werken aan de laatste (elektrische) aanpassingen van de auto. Alle voorbereidingstijd ten spijt, is er op het einde nu eenmaal steevast meer werk dan tijd. Vijftien minuten later, liggen we al opnieuw onder de auto. Van mijn persoonlijke bagage, is op dat moment nog geen halve onderbroek ingepakt. En dat terwijl we over minder dan 10u zouden moeten vertrekken aan de kerk van Schiplaken.

Zondag 05 september, 02u17. Ik vraag mijn broer om snel nog wat muziek te kopiëren naar mijn gloednieuwe externe harde schijf. Eerder had ik al meer dan 100 gigabyte aan documenten en gps-software naar dit schijfje gekopieerd, zodat ik zeker alles bij had voor mijn verblijf van negen maanden in Afrika. Twee minuten later staat plotseling half de familie rond de laptop van mijn broer. De stilte spreekt boekdelen. Murphy is in het spel: het gloednieuw schijfje is zonet gecrashed. Weg documenten. Weg gps-software. Weg muziek.

Zondag 05 september 03u49. Alle nachtwerk van de voorbije dagen begint zijn tol te eisen. Nadenken wordt moeilijk. Op algemeen verzoek, wordt beslist er een puntje achter te zetten. Maar mijn schoonbroer heeft er een goed oog in. Alles komt in orde. Morgenvroeg nog een uur of twee werk en dan zouden alle elektrische aanpassingen (tweede accu, scheidingsdiode, verstralers vooraan, verstralers achteraan, binnenverlichting, 12V-omvormer, extra sigaretten-aansteker en 12V-frigo) prima moeten werken. Snel nog een crash-course over het inladen van gps-kaarten en ik kan gaan slapen. Mijn klok zegt: 04u29. Gelukkig ben ik te moe om te beseffen dat het een korte nacht wordt.

Toegevoegd op 12 september 2010 15u46 door Bram | 13 reacties | reactie toevoegen

Als alles goed gaat, bereiken Bram en Francis straks de kaap van 2.500km. Gisteren reed het duo dwars door Servië, tot in de buurt van Pirot, op een dertig tal kilometer van de Bulgaarse grens. Daar hebben ze een plekje midden in de velden gezocht om er de nacht door te brengen. Groot was hun verbazing toen ze vanochtend bij het ontbijt enkele Servische boeren ontmoetten. Resultaat: veel gebarentaal, een Servisch borreltje op de nuchtere maag en een paar gratis paprika's... geweldig!

Na dit ontbijt reden de twee richting Sofia, om rond 16u te passeren in Plovdiv. Het is de bedoeling om vandaag nog net tot in Turkije te rijden (via het drielandenpunt Bulgarije-Griekenland-Turkije). Tegen zondag wordt dan een tussenstop in Istanbul voorzien. Daar zullen ze voor het eerst proberen internet te vinden, zodat ze zelf in woord en beeld ons kunnen laten terugblikken op de eerste week van hun trip. Hou de site dus in de gaten!

Toegevoegd op 10 september 2010 16u59 door To | 1 reacties | reactie toevoegen